29.7 C
Jalandhar
Tuesday, April 21, 2026
spot_img
Home Blog Page 183

ਨਹੀਂ ਲਹਿਣ ਦੇਣੇ ਕੇਸ ਅਸਾਂ ਨੇ, ਖੋਪਰ ਭਾਵੇਂ ਲੁਹਾ ਦੇਈਏ।

0

ਨਹੀਂ ਲਹਿਣ ਦੇਣੇ ਕੇਸ ਅਸਾਂ ਨੇ, ਖੋਪਰ ਭਾਵੇਂ ਲੁਹਾ ਦੇਈਏ।

ਨਹੀਂ ਲਹਿਣ ਦੇਣੇ ਕੇਸ ਅਸਾਂ ਨੇ, ਭਾਵੇਂ ਬੰਦ ਬੰਦ ਕਟਵਾ ਦੇਈਏ।

ਨਹੀਂ ਲਹਿਣ ਦੇਣੇ ਕੇਸ ਅਸਾਂ ਨੇ, ਭਾਵੇਂ ਜਿੰਦਾਂ ਚਰਖੜੀਆਂ ਤੇ ਚੜਾ ਦੇਈਏ।

ਨਹੀਂ ਲਹਿਣ ਦੇਣੇ ਕੇਸ ਅਸਾਂ ਨੇ, ਭਾਵੇਂ ਤਨ ਆਰਿਆਂ ਨਾਲ ਚਿਰਵਾ ਦੇਈਏ।

ਨਹੀਂ ਲਹਿਣ ਦੇਣੇ ਕੇਸ ਅਸਾਂ ਨੇ, ਭਾਵੇਂ ਬਚਿਆਂ ਦੇ ਟੋਟੇ ਟੋਟੇ ਕਰਵਾ ਦੇਈਏ।

ਨਹੀਂ ਲਹਿਣ ਦੇਣੇ ਕੇਸ ਅਸਾਂ ਨੇ, ਭਾਵੇਂ ਆਂਦਰਾਂ ਦੇ ਹਾਰ ਗਲਾਂ ’ਚ ਪਵਾ ਲਈਏ।

ਨਹੀਂ ਲਹਿਣ ਦੇਣੇ ਕੇਸ ਅਸਾਂ ਨੇ, ਖੋਪਰ ਭਾਵੇਂ ਲੁਹਾ ਦੇਈਏ।

ਇਹ ਹਨ ਸਿੰਘਾਂ ਦੇ ਬਚਨ, ਜੋ ਕੌਮ ਦੇ ਹੀਰੇ ਤੇ ਰਤਨ।

ਜੋ ਸ਼ੇਰ ਦਿਲ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਂਦੇ ਨੇ, ਉਹੀ ਬਚਾਉਂਦੇ ਨੇ ਵਤਨ।

ਉਹ ਹੀ ਰੱਖਦੇ ਨੇ ਬੁਲੰਦ ਹੌਸਲੇ, ਉਹੀ ਖ਼ੂਨ ਨਾਲ ਇਤਿਹਾਸ ਨੇ ਰਚਨ।

ਇਹ ਹਨ ਸਿੱਖੀ ਦੇ ਥੰਮ, ਜੋ ਸਿੱਖੀ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਦਾ ਕਰਦੇ ਨੇ ਯਤਨ।

ਨਹੀਂ ਹਿਲਣ ਦੇਣੇ ਸਿੱਖੀ ਦੇ ਮਹਲ ਅਸਾਂ ਨੇ, ਆਕਾਸ਼ ਪਤਾਲ ਭਾਵੇਂ ਹਿਲਾ ਦੇਈਏ

ਨਹੀਂ ਲਹਿਣ ਦੇਣੇ ਕੇਸ ਅਸਾਂ ਨੇ, ਖੋਪਰ ਭਾਵੇਂ ਲੁਹਾ ਦੇਈਏ।

ਕੇਸ ਵੀ ਹਨ ਸਰੀਰ ਦਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਅੰਗ, ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਭੰਗ।

ਆਕਸੀਜਨ ਛਣਕੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਸਰੀਰ ਅੰਦਰ ਰੋਮਾ ਤੇ ਕੇਸਾਂ ਸੰਗ।

ਬੰਦਿਆ! ਤੂੰ ਕੇਸਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਵੱਢ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੰਗ।

ਕੇਸਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਘਾ ਟੰਗ, ਇਸ ਨਾਲ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਚੜੇਗਾ ਰੂਹਾਨੀ ਰੰਗ।

ਨਹੀਂ ਰੰਗਣੇ ਕੇਸ ਅਸਾਂ ਨੇ ਭਾਵੇਂ ਤਨ ਖ਼ੂਨ ਨਾਲ ਰੰਗਵਾ ਲਈਏ।

ਨਹੀਂ ਲਹਿਣ ਦੇਣੇ ਕੇਸ ਅਸਾਂ ਨੇ, ਖੋਪਰ ਭਾਵੇਂ ਲੁਹਾ ਦੇਈਏ।

ਕੇਸਾਂ ਵਿੱਚ ਸੂਰਮਾ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਇਹ ਕੇਵਲ ਗੁਰੂ ਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਪੱਖ।

ਸਾਈਂਸ ਵੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਕੇਸਾਂ ਤੇ ਖੋਜ ਗਹਿਰੀ, ਇਸ ਤੇ ਹੈ ਪੂਰੀ ਅੱਖ।

ਕੇਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕ ਇਕ ਕਰਕੇ ਗੁਣ ਕੱਢਦੀ ਹੈ, ਹੋ ਜਾਣਗੇ ਕਦੀ ਵਧ ਕੇ ਲਖ।

ਜੇ ਅਸੀਂ ਕੇਸਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਈਏ ਤਾਂ ਸਿੱਖੀ ਦਾ ਰਹਿਣਾ ਨਹੀਂ ਕਖ।

ਨਹੀਂ ਭੁਲਾਉਣੇ ਗੁਣ ਕੇਸਾਂ ਦੇ ਅਸਾਂ ਨੇ, ਭਾਵੇਂ ਜੀਣਾ ਭੁਲਾ ਦੇਈਏ।

ਨਹੀਂ ਲਹਿਣ ਦੇਣੇ ਕੇਸ ਅਸਾਂ ਨੇ, ਖੋਪਰ ਭਾਵੇਂ ਲੁਹਾ ਦੇਈਏ।

ਜੋ ਸਾਬਤ ਸੂਰਤ ਭੰਨ ਉਹੀ ਬੇਈਮਾਨ, ਉਹ ਗਵਾ ਲੇਂਦੇ ਨੇ ਦੀਨ ਤੇ ਇਮਾਨ।

ਰੋਮ ਤੇ ਕੇਸ ਸੁੰਦਰ ਸੁਡੋਲ ਸਰੀਰ ਲਈ, ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਇਹ ਵਰਦਾਨ।

ਤਾਹੀਉਂ ਤੇ ਅਸੀਂ ਅਰਦਾਸ ’ਚ ਰੋਜ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਕੇਸਾਂ ਸੰਗ ਸਿੱਖੀ ਦਾ ਦਾਨ।

ਜਿਸ ਨਾਲ ਖਾਲਸਾ ਪੰਥ ਬਣਦਾ ਹੈ ਮਜਬੂਤ ਤੇ ਬਲਵਾਨ।

ਨਹੀਂ ਪੈਣ ਦੇਣੇ ਟੋਪ ਅਸਾਂ ਨੇ ‘ਸੁਰਿੰਦਰ’, ਸਿਰਾਂ ਦੇ ਟੋਟੇ ਭਾਵੇਂ ਕਰਵਾ ਲਈਏ।

ਨਹੀਂ ਲਹਿਣ ਦੇਣੇ ਕੇਸ ਅਸਾਂ ਨੇ, ਖੋਪਰ ਭਾਵੇਂ ਲੁਹਾ ਦੇਈਏ।

ਬੀਬੀ ਸੁਰਿੰਦਰ ਕੌਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਪਾਰਕ ਐਕਸ. (ਦਿੱਲੀ)-088024-98520

ਸਰਬੰਸਦਾਨੀਆਂ! ‘ਦੀਪ’ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦੀ

0

ਸਰਬੰਸਦਾਨੀਆਂ! ‘ਦੀਪ’ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦੀ

ਮਹਾਂਬਲੀ ਬਹਾਰਾਂ ਦੇ ਜਨਮਦਾਤਾ ! ਛੇੜਾਂ ਕਿਵੇਂ ਮੈਂ ਕੇਸਗੜ੍ਹ ਤਖ਼ਤ ਦੀ ਗੱਲ ?

ਚੁੱਕੀ ਤੇਗ਼ ਤਾਂ ਖੁਦੀ ਮਿਟਾ ਦਿੱਤੀ, ਮੰਗੇ ਸੀਸ, ਤਾਂ ਆਸ਼ਕਾਂ ਸ਼ੁਕਰ ਕੀਤਾ,

ਤੁਸੀਂ ਇਸ਼ਕ ਨੂੰ ਵੀ ਨਵੀਂ ਵੰਗਾਰ ਦਿੱਤੀ। ਦਿੱਤੀ ਪਾਹੁਲ ਤਾਂ ਨਯਾਂ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ।

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਖ਼ਸ਼ ਕੇ ਪਾਤਿਸ਼ਾਹ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, ਗੁਰੂ ਖ਼ਾਲਸਾ ਤੇ ਖ਼ਾਲਸਾ ਗੁਰੂ ਦਾ ਏ।

ਜਿਹੜੀ ਤੇਗ਼ ਫੜਾਈ ਮੈਂ ਹੱਥ ਇਹਦੇ, ਇਹਦੀ ਸਰਦਾਰੀ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਭਾਲਦੀ ਏ।

ਸਰਬੰਸਦਾਨੀਆਂ! ‘ਦੀਪ’ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦੀ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ’ਤੇ ਖੰਡਾ-ਪਾਹੁਲ ਸਾਂਭਦੀ ਏ।

ਬੀਬੀ ਸੰਦੀਪ ਕੌਰ ‘ਦੀਪ’, ਚੁਗਰੀ ਰੋਡ, ਲੁਧਿਆਣਾ-78147-60888

ਦਿਸਦਾ ਭਗਵਾਨ ਸਾਨੂੰ…

0

ਦਿਸਦਾ ਭਗਵਾਨ ਸਾਨੂੰ…

ਤਰਲੋਕ ਸਮਾਧਵੀ, 94176-12287

ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਗਿਆਨ ਸਾਨੂੰ, ਦੇਵੀ ਦਾ ਵਰਦਾਨ ਸਾਨੂੰ, ਦਿਸਦਾ ਭਗਵਾਨ ਸਾਨੂੰ, ਤਸਬੀ ਹੈ ਫੜੀ ਅਸੀਂ।

ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਅਠੋਤਰੀ ਹੈ, ਖੋਲ੍ਹੀ ਹੋਈ ਕੋਤਰੀ ਹੈ, ਪੁੱਛਾਂ ਦਿੰਦੀ ਪੋਤਰੀ ਹੈ, ਚਲਾਈ ਸੰਪਟਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਅਸੀਂ।

ਵਹੁਟੀਆਂ ਨੂੰ ਫਲ ਦੇਈਏ, ਫੰਡਰਾਂ ਨੂੰ ਜਲ ਦੇਈਏ, ਕੱਢ ਵਲ ਛਲ ਦੇਈਏ, ਡਾਂਗ ਰੱਖੀ ਖੜੀ ਅਸੀਂ।

ਬੱਕਰਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਸਾਡਾ, ਸ਼ਰਾਬ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਸਾਡਾ, ਅਫ਼ੀਮ ਦਾ ਵਪਾਰ ਸਾਡਾ, ਭੰਗ ਰੱਖੀ ਧੜੀ ਅਸੀਂ।

ਕਾਮ ਦੇ ਹਾਂ ਬੀਜ ਅਸੀਂ, ਚਕਲਿਆਂ ’ਚ ਅਜੀਜ਼ ਅਸੀਂ, ਸੁਜਾਕ ਦੇ ਮਰੀਜ਼ ਅਸੀਂ, ਘੋਲੀ ਬਹੁਤ ਕੜ੍ਹੀ ਅਸੀਂ।

ਕਰੀਏ ਅਸੀਂ ਰੋਜ਼ ਦੰਗਾ, ਹਰੇਕ ਨਾਲ ਲਈਏ ਪੰਗਾ, ਭੇਖ ਸਾਡਾ ਕਈ ਰੰਗਾ, ਟਿੰਡ ਕੀਤੀ ਰੜੀ ਅਸੀਂ।

ਸ਼ਰਾਬ ਦੇ ਚੜਾਵੇ ਚਾੜ੍ਹਨ, ਟਰੱਕਾਂ ਬੱਸਾਂ ਵਾਲੇ ਖੜਨ, ਬੂਟੇ ਇੱਥੇ ਰੋਜ਼ ਸੜਨ, ਪੂਜਦੇ ਹਾਂ ਮੜੀ ਅਸੀਂ।

ਦਲੀਲ ਦੀ ਨਾ ਸੁਣੀ ਗੱਲ, ਸਾਡੀ ਢਿੱਡੀਂ ਪੈਂਦੇ ਵਲ, ਉਠਦਾ ਏ ਸਾਨੂੰ ਝੱਲ, ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਹਾਂ ਜੜੀ ਅਸੀਂ।

ਤੂੰ ਸਾਜਣ ਅਲਬੇਲਾ ਤੂੰ

0

ਤੂੰ ਸਾਜਣ ਅਲਬੇਲਾ ਤੂੰ

_ਬੱਚੀ ਸੰਦੀਪ ਕੌਰ ਦੀਪ (ਲੁਧਿਆਣਾ)-93168-30522

ਤੂੰ ਸਾਜਣ ਅਲਬੇਲਾ ਤੂੰ ! ਦੇ ਜਾਏਂ ਅੱਖ ਝਮਕਣ ਵਾਲਾ ਦੀਦਾਰ ਤੂੰ,

ਮਨ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾਏਂ ।

ਹੇ ਦਇਆ ਸਰੂਪ ਰਤਨਾਗਰ! ਮੈਨੂੰ ਦੀਦਾਰ ਦਰਸ਼ਨ ਤੇਰੇ ਦੀ ਲਾਲਸਾ,

ਤੜਫ ਤੜਫ ਕੇ ਅੱਖਾਂ ਭਰ ਆਈਆਂ ਅੱਥਰੂਆਂ ਨਾਲ, ਪਰ ਪੰਘਰ ਨਾ ਆਪ ਜੀ ਨੇ ਖਾਧੀ।

ਤੜਫ ਲੈਲਾ-ਮਜਨੂੰ ਦੀ ਜੋ ਅਸੀਂ ਸੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਮਜਨੂੰ ਰੋ-ਰੋ ਉਮਰ ਗੁਆਈ

ਲੈਲਾ ਦੀ ਰੁਣ ਖਿੱਚ ਮਜਨੂੰ ਮਸਰ ਹੇ ਆਈ ।

ਇਹ ਹੈ ਸੰਸਾਰੀ ਮੋਹ-ਨਜ਼ਾਰੇ, ਜਿਹੜੇ ਖਿੱਚਦੇ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰੀ ਸੁਆਦਾਂ ਵੱਲ

ਇਹ ਹੈ ਤੜਫ ਤੁਸਾਂ ਦੀ, ਜਿਹੜੀ ਰੂਪ-ਰੰਗ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉੱਠ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਖੇੜਾ ਹੈ ਬਖਸ਼ਦੀ।

ਇਸ ਬੱਚੀ ਦੇ ਵੀ ਹਨ ਕੁਝ ਸਵਾਲ

0

ਇਸ ਬੱਚੀ ਦੇ ਵੀ ਹਨ ਕੁਝ ਸਵਾਲ

ਮੈਂ ਹਾਂ ਛੋਟੀ ਬੱਚੀ ਮੇਰੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਹੇ ਸਵਾਲ ਨੇ। ਸਵਾਲ ਛੋਟੇ ਛੋਟੇ ਪਰ ਬੜੇ ਕਮਾਲ ਨੇ।

ਪਹਿਲਾਂ ਸਵਾਲ ਮੈਂ ਸਾਡੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੂੰ ਪਾਵਾਂਗੀ। ਦੋ ਚਾਰ ਲਾਈਨਾਂ ’ਚ ਸਵਾਲ ਨੂੰ ਮੁਕਾਵਾਂਗੀ।

ਪੁੱਤ ਪੋਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸੋ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋ? ਉਂਗਲੀ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ ਕਦੇ ਗੁਰੂ ਘਰ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ?

ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਵਿਚ ਦੱਸੋ ਕਿੰਨੇ ਰਾਗ ਨੇ ? ਦਸਾਂ ਗੁਰੂਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਕਿੰਨਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਨੇ ?

ਜੇ ਆਉਂਦਾ ਨਹੀਂ ਜੁਆਬ, ਕਿਤੇ ਰੁਸ ਕੇ ਨਾ ਬਹਿਣਾ ਜੀ। ਕਵਿਤਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਪੁੱਛ ਲੈਣਾ ਜੀ।

ਦਾਦਾ ਦਾਦੀਆਂ ਤਾਈਂ ਹੁਣ ਪੁੱਛਣੇ ਸਵਾਲ ਨੇ। ਤੁਹਾਡੇ ਪੋਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰੋਂ ਕੱਟੇ ਕਾਹਤੋਂ ਵਾਲ ਨੇ ?

ਕਬਰਾਂ ਦੇ ਉੱਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜੋਤਾਂ ਕਿਉਂ ਜਗਾਈਆਂ ਨੇ ? ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਛਕ ਕੇ ਵੀ ਵਾਲੀਆਂ ਕੰਨੀਂ ਪਾਈਆਂ ਨੇ ?

ਗੱਲਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਦਾ ਤੁਸੀਂ ਬੁਰਾ ਨਾ ਮਨਾਉਣਾ ਜੀ। ਮਾਂ ਗੁਜਰੀ ਵਾਂਗੂੰ ਤੁਸੀਂ ਪੋਤੇ ਸਮਝਾਉਣਾ ਜੀ।

ਦਾਦੀਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੁਣ ਵਾਰੀ ਆਈ ਮਾਵਾਂ ਦੀ। ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉਹਨਾਂ ਠੰਢੜੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ਦੀ।

ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਭਰਵੱਟੇ ਕਿਉਂ ਮੁਨਾਏ ਨੇ ? ਵਿਚੋਂ ਵਿਚੋਂ ਕਈਆਂ ਨੇ ਤਾਂ ਵਾਲ ਵੀ ਕਟਾਏ ਨੇ।

ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਥੋਡੇ ਕੋਲੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਕੀ ਲੈਣਗੇ? ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲ ਦੇਖ ਉਹ ਵੀ ਨਾਈ ਅੱਗੇ ਤਾਂ ਬਹਿਣਗੇ।

ਅਗਲੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਲਈ ਦੱਸੋ, ਸਾਰੇ ਰੇਡੀ ਨੇ ? ਇਹ ਸਵਾਲ ਉਹਨਾਂ ਲਈ, ਜੋ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਡੈਡੀ ਨੇ।

ਸਿਰਾਂ ਉੱਤੇ ਪੱਗਾਂ ਪਰ ਦਾਹੜੀ ਕਿਉਂ ਮੁਨਾਈ ਜੇ ? ਸਿੱਖ ਤੁਸੀਂ ਹੋ, ਨਹੀ ਦੱਸੋ ਤੁਰਕ ਕੇ ਇਸਾਈ ਜੇ ?

ਮਾਂ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬੱਚੇ ਬਾਪ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਨੇ। ਦੱਸੋ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਨਸ਼ੇ ਕਿਉਂ ਕਰਦੇ ਨੇ ?

ਅੰਤ ਵਿਚ ਬਸ ਹੁਣ ਵੀਰੇ ਮੇਰੇ ਰਹਿ ਗਏ ਨੇ। ਚੜ੍ਹਦੀ ਜੁਆਨੀ ਵਿਚ ਹੀ ਥਕ ਕੇ ਜੋ ਬਹਿ ਗਏ ਨੇ।

ਤੁਹਾਡੇ ਜਿੱਡੇ ਵੀਰ ਘਰੋਂ ਚੁੱਕ ਚੁੱਕ ਮਾਰੇ ਨੇ। ਏਨੀ ਛੇਤੀ ਦੱਸੋ ਤੁਸੀਂ ਮਨੋ ਕਿਉਂ ਵਿਸਾਰੇ ਨੇ।

ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਹੀਦੀ ਦਾ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਮੁੱਲ ਪਾ ਲਉ। ਸਿਰਾਂ ਉੱਤੇ ਸੋਹਣੀ ਦਸਤਾਰ ਤਾਂ ਸਜਾ ਲਉ।

ਬਾਜਾਂ ਵਾਲੇ ਗੁਰੂ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਪੁੱਤ ਛੱਡ ਉਹਨਾਂ ਸਾਨੂੰ ਗਲ ਨਾਲ ਲਾਇਆ ਸੀ।

ਕੀਤਾ ਇਤਬਾਰ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾ ਜੇ ਤੋੜਿਓ। ਪੁੱਤਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾ ਕੇ ਸਿੱਖ, ਪੁੱਤ ਉਹਦੇ ਮੋੜਿਓ।

ਦਾਤਾ ! ਤੇਰੀ ਅਹਿਸਾਨਮੰਦ ਹੂੰ !

0

ਦਾਤਾ ! ਤੇਰੀ ਅਹਿਸਾਨਮੰਦ ਹੂੰ !

ਪਰਮਜੀਤ ਕੌਰ ਦਿਉਲ

ਅਹਿਸਾਨਮੰਦ ਹੂੰ ਕਿ ਤੂੰ ਤੁਰਨਾ ਸਿਖਾਇਆ, ਕੁਝ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਨਾ ਲੁਕਾਇਆ,

ਸਾਰਾ ਸੁੱਖ ਸਾਡੀ ਝੋਲੀ ਵਿਚ ਪਾਇਆ, ਤੇਰੇ ਹੀ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਭਿੱਜਿਆ ਏ ਲੂੰ-ਲੂੰ।

ਦਾਤਾ! ਤੇਰੀ ਅਹਿਸਾਨਮੰਦ ਹੂੰ !………..

ਤੇਰੇ ਹੀ ਨਾਮ ਵਾਲੀ ਚੜ੍ਹੀ ਰਹੇ ਖ਼ੁਮਾਰੀ, ਇਹ ਹੀ ਖ਼ੁਮਾਰੀ ਹੁਣ ਲੱਗਦੀ ਪਿਆਰੀ,

ਤੇਰੀ ਮੇਰੀ ਦਾਤਾ ਸਾਰੀ ਉਮਰਾ ਦੀ ਯਾਰੀ, ਤੇਰੇ ਹੀ ਦਰ ਵਾਲਾ ਦਿਸਦਾ ਰਹੇ ਸਦਾ ਮੂੰਹ।

ਦਾਤਾ! ਤੇਰੀ ਅਹਿਸਾਨਮੰਦ ਹੂੰ !…………..

ਤੇਰੇ ਹੀ ਬਿਨਾਂ ਕਿਤੇ ਲੱਗਦਾ ਨਾ ਜੀਅ, ਤੇਰੇ ਹੀ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਪਿਆਲਾ ਜਾਈਏ ਪੀ,

ਦੁੱਖ ਵੇਲੇ ਉਹਦਾ ਭਾਣਾ, ਕਰੀਏ ਨਾ ਸੀਅ, ਤੇਰੀ ਹੀ ਰਹਿਮਤ ਦਾਤਾ ਬੱਸ ਤੂੰ ਹੀ ਤੂੰ।

ਦਾਤਾ! ਤੇਰੀ ਅਹਿਸਾਨਮੰਦ ਹੂੰ !………………

ਤੇਰਾ ਭਾਣਾ ਮੀਠਾ ਲਾਗੇ, ਬੱਸ ਮੀਠਾ ਹੀ ਲਾਗੇ, ਤੇਰੇ ਵਾਲਾ ਰੰਗ ਚੱੜ੍ਹਿਆ ਜੀਹਨੂੰ ਉਹ ਹੀ ਜਾਣੇ,

ਏਸ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਜਿੱਥੇ ਤੇਰੀ ਵੱਸੇ ਰੂਹ। ਦਾਤਾ! ਤੇਰੀ ਅਹਿਸਾਨਮੰਦ ਹੂੰ!

ਲੋਕੋ ਰੁੱਖ, ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਕੁੱਖ, ਧਿਰਾਂ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ..

0

ਲੋਕੋ ਰੁੱਖ, ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਕੁੱਖ, ਧਿਰਾਂ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ..

ਸ. ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ

ਸਾਰੀ ਵਿਗੜ ਗਈ ਏ ਤਾਣੀ, ਮੁੱਕਿਆ ਧਰਤੀ ਅੰਦਰੋਂ ਪਾਣੀ, ਹਉਕੇ ਲੈਂਦੀ ਹਵਾ ਨਿਮਾਣੀ, ਮੱਚੀਆਂ ਹਾਲ ਦੁਹਾਈਆਂ ਨੇ।
ਲੋਕੋ ਰੁੱਖ, ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਕੁੱਖ, ਧਿਰਾਂ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਆਈਆਂ ਨੇ! ਧੀਆਂ ਕੁੱਖ ’ਚ ਮਾਰ ਮੁਕਾਈਆਂ, ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਜੋ ਵਡਿਆਈਆਂ।

ਡਾ. ਜਾਪਣ ਵਾਂਗ ਕਸਾਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਛੁਰੀਆਂ ਤੇਜ ਚਲਾਈਆਂ ਨੇ। ਕੁਝ ਤਾਂ ਤਰਸ ਇਨ੍ਹਾਂ ’ਤੇ ਖਾਓ, ਕਿਉਂ ਜੰਮਦੀਆਂ ਹੋਣ ਪਰਾਈਆਂ ਨੇ?
ਲੋਕੋ ਰੁੱਖ, ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਕੁੱਖ, ਧਿਰਾਂ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਆਈਆਂ ਨੇ!

ਜੰਗਲ ਮੁੱਕਦੇ ਜਾਂਦੇ ਸਾਰੇ, ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਸਭ ਥਾਂ ਖੰਭ ਖਿਲਾਰੇ। ਕਰੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਅਪੀਲਾਂ, ਲਾਉਂਦੇ ਅੱਗ ਨਾੜ ਨੂੰ ਸਾਰੇ।
ਦਿੱਸਦੇ ਰਾਤ ਨਾ ਅੰਬਰੀਂ ਤਾਰੇ, ਗਹਿਰਾਂ ਬਹੁਤ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਨੇ। ਲੋਕੋ ਰੁੱਖ, ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਕੁੱਖ, ਧਿਰਾਂ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਆਈਆਂ ਨੇ!

ਦੂਸ਼ਿਤ ਕਰੋ ਨਾ ਸੱਭਿਆਚਰ, ਸਾਂਭੋ ਵਿਰਸਾ ਤੇ ਵਿਹਾਰ। ਗੱਭਰੂ ਸੂਰਮਗਤੀ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਏ, ਲੱਜਾ ਭੁੱਲ ਬੈਠੀ ਮੁਟਿਆਰ।
ਕਈਆਂ ਬੋਲ ਕੇ ਲੱਚਰ ਗਾਣੇ, ਕੀਤੀਆਂ ਖੂਬ ਕਮਾਈਆਂ ਨੇ। ਲੋਕੋ ਰੁੱਖ, ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਕੁੱਖ, ਧਿਰਾਂ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਆਈਆਂ ਨੇ!

ਮਿਲ ਕੇ ਰੁੱਖ ਤੇ ਕੁੱਖ ਬਚਾਈਏ, ਸੜਕਾਂ ਕੰਢੇ ਬੂਟੇ ਲਾਈਏ। ਮੁੰਡੇ ਬਿਨਾਂ ਦਾਜ ਵਿਆਹੀਏ, ਲੈਣਾ ਦਾਜ ਨਹੀਂ, ਕਸਮਾਂ ਖਾਈਏ।
‘ਸਿੰਘ ਅਜੀਤ ਨਬੀਪੁਰ ਵਾਲੇ’, ਪੀੜਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਸੁਣਾਈਆਂ ਨੇ। ਲੋਕੋ ਰੁੱਖ, ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਕੁੱਖ, ਧਿਰਾਂ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਆਈਆਂ ਨੇ!

ਹੱਥ ਜੋੜ ਦੋਵੇਂ ਅਰਜ਼ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ

0

ਹੱਥ ਜੋੜ ਦੋਵੇਂ ਅਰਜ਼ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ

ਸ. ਬੂਟਾ ਸਿੰਘ ‘ਜਾਚਕ’, ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਖੋਜੇ ਮਾਜਰਾ-94647-38220

ਅਸ਼ਲੀਲ ਪਿਕਚਰ ਜਦ ਨੇੜੇ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਗਿਆ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ’ਚ ਫ਼ੁਕਾਰੇ ਜਿਹਾ ਮਾਰਦਾ।

ਭੂਤਕਾਲ ਦੇ ਹੀ ਜੋਗੇ ਬਾਰੇ ਲੋਕ ਸੋਚਦੇ, ਪਰ ਮੈਂ ਤਾਂ ਆਪ ਹਾਂ ਵਿਕਾਰੀ ਕਿਰਦਾਰ ਦਾ।

ਨਾਮ ਜੋਗਾ ਮੇਰਾ ਸੁਪਨਾ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ, ਫਲ ਮਿਲਿਆ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਭਚਾਰ ਦਾ।

ਆਵਾਜ਼ ਆਈ! ਵੇਖ, ਪੈਰ ਅੱਗੇ ਪਾਈਂ ਨਾ, ਕੀਤਾ ਰੋਹ ’ਚ ਇਸਾਰਾ ਤਲਵਾਰ ਦਾ।

ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ ਜੋ ਮੁੜ-2 ਇੱਥੇ ਆਉਂਦਾ ਏਂ ? ਡਰ ਦਿਲ ’ਚੋਂ ਵਿਸਾਰ ਕਰਤਾਰ ਦਾ।

ਸਿੱਧੀ ਸਿਰ ਦਸਤਾਰ ਤੇਰੇ ਸੱਜਦੀ, ਜਾਪੇ ਸਿੱਖ ਮੈਨੂੰ ਦਸਮ ਅਵਤਾਰ ਦਾ।

ਤੇਰੇ ਗਲ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਪਈ ਸੋਭਦੀ, ਸੋਹਣਾ ਠਾਠ ਬੱਲਾ ਸਿੱਖ ਦੀ ਨੁਹਾਰ ਦਾ।

ਐਪਰ ਲਾਜ ਨਹੀਂ ਔਂਦੀ ਸਿੱਖ ਹੋਇਕੈ, ਬੂਹੇ ਕਾਮੀਆਂ ਦੇ ਗੇੜੇ ਪਿਆ ਮਾਰਦਾ।

ਗੋਦ ਗੁਰਾਂ ਦੀ ਸ੍ਵਰਗ ਜਿਹੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਭੁੱਲਾ ਰੂਪ ਤੱਕ ਨਾਰ ਬਦਕਾਰ ਦਾ।

ਭੈੜੀ ਵਾਸਨਾਂ ’ਤੇ ਫਿਰੇਂ ਤੂੰ ਰੀਝਿਆ, ਹੰਸ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਥੀ ਬਗਲਿਆਂ ਦੀ ਡਾਰ ਦਾ।

ਨਾਮ ਜਪ ਹੁਣ ਪਹਿਰ ਰਾਤ ਰਹਿ ਗਈ, ਵੇਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਏ, ਆਸਾ ਜੀ ਦੀ ਵਾਰ ਦਾ।

ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਅਸੂਲ ਗੁਰ ਸਿੱਖੀ ਦਾ, ਸਿੱਖ ਹੁੰਦਾ ਪੁੰਜ ਪਰਉਪਕਾਰ ਦਾ,

ਰਿਧਿ, ਸਿਧਿ, ਨਿਧਿ ਚਰਨਾਂ ’ਚ ਵਸਦੀ, ਜਿਹੜਾ ਸਿੱਖ ਨਾਮ ‘ਵਾਹਿਗੁਰੂ’ ਉਚਾਰਦਾ।

ਜਾਣੀ ਜਾਣ ਜੇ ਗੁਰ ਜੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ, ਦੱਸ ਫੇਰ ਕੀ ਬਣੇਗਾ ਇਸ ਕਾਰ ਦਾ?

ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਣਾ ਗੁਰੂ ਦਸਮੇਸ਼ ਨੂੰ, ਸਾਰਾ ਇਸ ਤੇਰੇ ਬਦੀ ਦੇ ਵਿਹਾਰ ਦਾ।

ਜਾ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚ ਕਿਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਨਾਮ ਜਪ ਜਾ ਕੇ ਸਿੱਖਾ! ਕਰਤਾਰ ਦਾ।

ਉੱਥੇ ਮਾਣ ’ਤੇ ਵਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਪੁੱਗਦੇ, ਸਿਰ ਨੀਵਾਂ ਹੋਣਾ ਅੰਤ ਨੂੰ ਹੰਕਾਰ ਦਾ।

ਆਈ ਹੋਸ਼ ਜਾਂ ਉਭੜਵਾਹੇ ਜਾਗਿਆ, ਮੱਥੇ ਲੱਗੂ ਕਿਵੇਂ ਚਿਤ ’ਚ ਵਿਚਾਰ ਦਾ।

ਰੋਂਦਾ ਜਾਰੋ-ਜਾਰ ਗੁਰੂ ਦਰ ਪੁੱਜਿਆ, ਵੇਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਆਸਾ ਜੀ ਦੀ ਵਾਰ ਦਾ।

ਕਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਮੈ ਜਦ ਬਾਣੀ ਪੜ੍ਹਦਾ, ਬਣਿਆ ਸੇਵਕ ਸੀ ਗੁਰੂ ਦਰਬਾਰ ਦਾ।

‘ਜਾਚਕ’ ਬਣਾਂ, ਮਿਹਰ ਰੱਬਾ! ਕਰ ਤੂੰ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਦੋਵੇਂ ਅਰਜ਼ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ।

ਹੁਣ ਜਾਗੋ ਆਈਆ

0

ਹੁਣ ਜਾਗੋ ਆਈਆ

ਡਾ. ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ, ਬਰਸਾਲ (ਕੈਲੇਫੋਰਨੀਆਂ) ਮੋ. (408) 209-7072

ਜਾਗ ਸਿੰਘਾ ਜਾਗ, ਬਈ ਹੁਣ ਜਾਗੋ ਆਈਆ। ਜਾਗਣ ਤੇਰੇ ਭਾਗ, ਬਈ ਹੁਣ ਜਾਗੋ ਆਈਆ।
ਤੂੰ ਸੁਤਾ ਏਂ ਲੰਬੀਆਂ ਤਾਣੀ, ਚੋਰਾਂ ਦੀ ਤੈਨੂੰ ਚੰਬੜੀ ਢਾਣੀ।
ਰਾਜ ਧਰਮ ਦਿਆਂ ਠੇਕੇਦਾਰਾਂ, ਪਾ ਲਈ ਏ ਗਲਵਕੜੀ ਜਾਣੀ।
ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਪੂਰਕ ਬਣ ਕੇ, ਲੁਟ ਕਰਨ ਦੀ ਨੀਤੀ ਠਾਣੀ।
ਡੇਰੇਦਾਰਾਂ, ਸਾਧਾਂ, ਸੰਤਾਂ, ਚੰਗੀ ਧੂਮ ਮਚਾਈਆ, ਬਈ ਹੁਣ ਜਾਗੋ ਆਈਆ।
ਜਾਗ ਸਿੰਘਾ ਜਾਗ, ਬਈ ਹੁਣ ਜਾਗੋ ਆਈਆ।
ਨਰਕ ਸੁਰਗ ਦੀ ਕਲਪਤ ਬਾਰੀ, ਸਾਧਾਂ ਨੇ ਅਸਮਾਨੀ ਚਾੜ੍ਹੀ।
ਸਿਧੇ ਸਾਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇਸ, ਡਰ ਲਾਲਚ ਨੇ ਅਕਲ ਹੈ ਮਾਰੀ।
ਧਰਮ ਕਰਮ ਸਭ ਬਿਜ਼ਨਸ ਬਣਿਆਂ, ਕੱਛਾਂ ਮਾਰੇ ਅੱਜ ਪੁਜਾਰੀ।
ਸਭ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਸਥਾਨੀ, ਸੇਲ ਪਾਠਾਂ ਦੀ ਲਾਈਆ, ਬਈ ਹੁਣ ਜਾਗੋ ਆਈਆ।
ਜਾਗ ਸਿੰਘਾ ਜਾਗ, ਬਈ ਹੁਣ ਜਾਗੋ ਆਈਆ।
ਤੋਤੇ ਵਾਂਗੂ ਸਿਖਿਆ ਰਟਦੇ, ਸਮਝ ਅਮਲ ’ਤੋਂ ਪਾਸਾ ਵਟਦੇ।
ਗਿਣ ਮਿਣ ਕੇ ਇਹ ਰੱਬ ਧਿਆਉਂਦੇ, ਕਰਮ ਕਾਂਡ ’ਤੋਂ ਕਦੇ ਨਾ ਹਟਦੇ।
ਮਜ਼ਹਬਾਂ ਵਾਲਾ ਰੌਲਾ ਪਾ ਕੇ, ਜਾਂਦੇ ਧਰਮ ਦੀ ਹੀ ਜੜ੍ਹ ਪਟਦੇ।
ਵਹਿਮਾਂ. ਭਰਮਾਂ, ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ, ਜਿੰਦਗੀ ਨਰਕ ਬਣਾਈਆ, ਬਈ ਹੁਣ ਜਾਗੋ ਆਈਆ।
ਜਾਗ ਸਿੰਘਾ ਜਾਗ, ਬਈ ਹੁਣ ਜਾਗੋ ਆਈਆ।
ਉੱਠੋ ਸਿੰਘੋ ਲਾ ਜੈਕਾਰੇ, ਸਿੱਖੀ ਸਭ ਨੂੰ ਹਾਕਾਂ ਮਾਰੇ।
ਬਾਣੀ ਗੁਰੂ, ਗੁਰੂ ਹੈ ਬਾਣੀ, ਵਿਚ ਬਾਣੀ ਦੇ ਅੰਮਿ੍ਰਤ, ਸਾਰੇ।
ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੀ ਕਸਵੱਟੀ ’ਤੇ, ਸੁਧਰਨ ਲਈ ਇਤਿਹਾਸ ਪੁਕਾਰੇ।
ਗਿਆਨ ਵਿਹੂਣੇ ਸ਼ਰਧਾਵਾਨਾਂ, ਬੜੀ ਮਿਲਾਵਟ ਪਾਈਆ, ਬਈ ਹੁਣ ਜਾਗੋ ਆਈਆ।
ਜਾਗ ਸਿੰਘਾ ਜਾਗ, ਬਈ ਹੁਣ ਜਾਗੋ ਆਈਆ।
ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ਲੱਗ ਜੋ ਚਰਨੀਂ, ਬਾਣੀ ਸਿੱਖੋ ਆਪੇ ਪੜ੍ਹਣੀ।
ਗੁਰੂ ਸਿਖਿਆ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਆਪਣੇ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਵਿਚ ਧਾਰਨ ਕਰਨੀ।
ਅੰਮਿ੍ਰਤ ਰੂਪੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੀ, ਹਰ ਸਾਹ ਦੇ ਨਾਲ ਘੁੱਟ ਹੈ ਭਰਨੀ।
ਹਰ ਬੰਦੇ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਬਾਣੀ, ਕਰਦੀ ਦੂਣ ਸਵਾਈਆ, ਬਈ ਹੁਣ ਜਾਗੋ ਆਈਆ।
ਜਾਗ ਸਿੰਘਾ ਜਾਗ, ਬਈ ਹੁਣ ਜਾਗੋ ਆਈਆ। ਜਾਗਣ ਤੇਰੇ ਭਾਗ, ਬਈ ਹੁਣ ਜਾਗੋ ਆਈਆ।

ਬੋਲੀਆਂ

0

ਬੋਲੀਆਂ

ਮੇਜਰ ਸਿੰਘ ‘ਬੁਢਲਾਡਾ’, ਮੋਬਾ: 94176-42327, 90414-06713

ਮਾਇਆ, ਮਾਇਆ, ਮਾਇਆ, ਬੂਰੀ ਤਰਾਂ ਅਸੀਂ ਫਸਗੇ, ਜੋ ਸੀ ਭਰਮਾ ਦਾ ਜ਼ਾਲ ਵਿਛਾਇਆ।
ਨਿਕਲਣ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਤਿਆਰ ਨਾਂ, ਐਸਾ ਵਿੱਚ ਭਰਮਾ ਦੇ ਪਾਇਆ। ਲੋਕੋ! ਸਾਨੂੰ ‘ਮਨੂੰਵਾਦ’ ਨੇ, ਰੱਜ ਕੇ ਮੂਰਖ ਬਣਾਇਆ। ਲੋਕੋ! ਸਾਨੂੰ ‘ਮਨੂੰਵਾਦ’ ਨੇ………….।

ਮਾਇਆ, ਮਾਇਆ, ਮਾਇਆ, ਉਂਜ ਅਸੀ ਗੂਰੁਆਂ ਨੂੰ ਮੰਨੀਏ, ਪਰ ਮੰਨੀਏ ਨਾ ਜੋ ਸਮਝਾਇਆ।
ਵਹਿਮਾਂ ’ਚੋ ਕੱਢਣ ਲਈ, ਉਹਨਾ ਜੋਰ ਵਧੇਰਾ ਲਾਇਆ। ਭਰਮਾ ਦੇ ਵਿਚ ਫਸਿਆ, ਮਨੁੱਖ ਸਮਝੇ ਨਾ ਸਮਝਾਇਆ, ਭਰਮਾ ਦੇ ਵਿੱਚ……।

ਆਰੀ, ਆਰੀ, ਆਰੀ, ਹੋਣਾ ਬਰਬਾਦ ਓਸ ਨੇ, ਜੀਹਦੀ ਨਾਲ ਨਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਜਾਰੀ।
ਘੁੱਣ ਵਾਂਗ ਖਾ ਜਾਣਗੇ, ਲਾ ਦੇਣਗੇ ਚੰਦਰੀ ਬਿਮਾਰੀ। ਨਸ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹੀਂ ਬਚਕੇ, ਨਾ ਲਾਈ ਨਸ਼ਿਆ ਨਾਲ ਯਾਰੀ। ਨਸ਼ਿਆ ਤੋ ਰਹੀ……….।

ਊਰੀ, ਊਰੀ, ਊਰੀ, ਯੁੱਗ ਆਇਆ ਵਿਗਿਆਨ ਦਾ, ਹਰ ਇਕ ਲਈ ਵਿਦਿਆ ਜਰੂਰੀ।
ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਬਾਝ ਸਾਥੀਓ! ਪੈਣੀ ਕਦੇ ਨਾ ਪੂਰੀ। ਹੋ ਜਾਵੇ ਭਾਵੇਂ ਕੁੱਝ ਵੀ, ਕਦੇ ਵਿਦਿਆ ਤੋ ਰਖੀਏ ਨਾ ਦੂਰੀ। ਹੋ ਜਾਵੇ ਭਾਵੇਂ………।

ਅੜਿਆ, ਅੜਿਆ, ਅੜਿਆ, ਮੜੀਆਂ ਨੂੰ ਫਿਰੇ ਪੂਜਦਾ, ਤੂੰ ਕਾਹਦਾ ਲਿਖਿਆ-ਪੜ੍ਹਿਆ।
ਭੂਤਾਂ-ਭਾਤਾਂ ਦੀ ਹੌਂਦ ਕੋਈ ਨਾ, ਐਵੇਂ ਨਾ ਰਿਹਾ ਕਰ ਡਰਿਆ। ਸਾਧ ਪਖੰਡੀਆਂ ਕੋਲ, ਕੁੱਝ ਨੀ ‘ਮੇਜਰਾ’ ਧਰਿਆ। ਸਾਧ ਪਖੰਡੀਆਂ…..।

Most Viewed Posts